indie

zondag

Chris Brokaw (Codeine) / Stephen O'Malley Duo (Sunn O)))) | 12 februari | DOK, Icarus (Urgent.fm) Night

DOK is uit haar winterstop ontwaakt! Wij waarschuwen voor een stevige passage: geluidsterrorist Stephen O'Malley mag zich een gevestigde waarde in de metalwereld noemen met zijn cultcollectief Sunn O))) en überband Khanate. Chris Brokaw kennen we als drummer van het slowcore-gezelschap Codeine en als gitarist van de ter ziele gegane indielegende Come. De twee klasbakken gaan nu als The Catamites door het leven. Beide heren zullen DOK laten daveren op zijn grondvesten, of wat dacht u?

Met dj Icarus (Urgent.fm)

Info & tickets

Wat gebeurt er als je de melancholie van Bon Iver, de heerlijke sound van Andrew Bird en nagenoeg ongekreukte zangpartijen van Fleet Foxes samensmelt tot een origineel en eigenzinnig geheel?
Geppetto & The Whales ontginnen hun fluweelzachte en tegelijk overdonderende klanken uit de Kempense buitenlucht. De band kroonde zich tot trotse winnaar  van zowel Music Live als Kunstbende 2010 en hield de songmachine draaiende doorheen het najaar. Onderweg werden The Whales opgepikt door Guus Fluit om met hem een debuutsingle op te nemen tussen de Heverly Hills van Leuven.
Het eindresultaat, ‘Oh My God’, werd begin mei 2011 uitgebracht bij Floyd Records. Radio 1 was alvast volledig overtuigd en nam de single meteen op in B1-rotatie!

Geppetto & The Whales staat voor een bende enthousiaste jongelingen met een grote passie voor prachtige muziek die u vooral als geen ander weten omver te blazen! Besonders schön, besonders straff!

© vi.be

Na hun fijne debuut Does You Inspire You in 2008, vol met fijne nonchalante indiepop in het psychedelische zog van MGMT, Yeasayer en Empire Of The Sun, keert het New Yorkse Chairlift terug met een tweede album Something. Het nummer 'Bruises' is je zeker bekend dankzij de reclamespot voor de iPod Nano 4.

Creatures Of An Hour, de eerste langspeler van Still Corners is een pareltje geworden danzij de zijdezachte, licht erotische stem van Tessa Murray en de sfeervolle, filmische invloeden van songwriter Greg Hughes. Er zijn tegenwoordig heel wat groepen die aan de slag gaan met sixties surfpop en het voorzien van reverb, echo's en shimmer, toch slaagt Still Corners erin boven de anderen uit te steken.  Geen verrassing dus dat het wordt uitgebracht door het Sub Pop label. Licht zweverige elementen groeien geleidelijk uit tot licht bombastisch, gitaren schaatsen steeds verder over een flinterdun laagje synths en de zang wordt steeds meer gelaagd. Live maken ze bovendien gebruik van indrukwekkende visuals. Denk aan the XX of een slaperig Beach House. Duyster nodigde Still Corners al uit in de studio, het interview én de sessie kan je herbeluisteren. Ook aandacht via FaceCulture. Zorg dat je ze niet misloopt!

Als cultregisseur David Lynch het niet zo druk had met zijn eigen debuutplaat, we hadden er al uw Dexia-aandelen op durven te verwedden dat hij 'Creatures of an Hour', de eerste van Still Corners, al na een halve luisterbeurt aan de borst had gedrukt. Humo


Still Corners - Creatures of an Hour by subpop

De Berlijnse producer en multi-instrumentalist Sacha Ring oftewel Apparat is al aan zijn vierde album toe. The Devil's Walk kwam uit op 23 spetember 2011 bij Mute Records en is gebaseerd op een politiek getint gedicht van Percy Bysshe Shelley."Heel toepasselijk handelt het gedicht over een economische crisis", legt Apparat uit in een interview met Studio Brussel. De single 'Goodbye' in samenwerking met Soap & Skin ken je misschien uit de laatste aflevering van seizoen 4 van Breaking Bad. De electro muzikant begon zijn carrière met dansbare techno, ging dan over naar ambient, glitch en IDM om zich daarna meer toe te leggen op het ontwerpen van klanken in plaats van beats: fijnzinnige electro-akoestische kamermuziek. Op The Devil's Walk, door velen geroemd als zijn beste album tot nu toe worden de spannende geluiden en sfeervolle beats die we van hem kennen vergezeld door melodische vocals en sterke nummers. De luisteraar wordt compleet betoverd door een geluid dat het midden houdt tussen Björk, Autechre en Sigur Rós. Terwijl hij op zijn album een verfijnde mix brengt van pop en electronica zijn Apparats live shows bekend om hun explosiviteit. Verwacht je aan melodieuze elektronica met drums, percussie, cello en een piano waarbij de dansvloer niet veraf is!

‘The Devil’s Walk’ is zo’n plaat die per luisterbeurt tot auditieve ontdekkingen leidt. ‘The Devil’s Walk’ is in weinig opzichten te vergelijken met wat hij voordien gedaan heeft, maar dat maakt het des te meer een plaat om te koesteren, gemaakt voor iedere muzikale ontdekkingsreiziger die ervan houdt om van de ene in de andere sfeer geslingerd te worden. Da Music

 

Apparat - Ash/Black Veil by Mute UK

In de UK is Karima Francis allang geen onbekende meer en haar doorgewinterde geluid doet dan ook een songwriterveteraan vermoeden. Niks is minder waar, ze is slechts 22 lentes jong en zingt nog maar enkele jaren. Ze begon ooit als drummer in een Blackpool rock band. In 2006 verhuisde ze naar Manchester en verkende ze nieuwe oorden: ze begon te zingen en zelf songs te schrijven. Geen onaardige keuze want in 2007 kreeg ze al de kans om op tour te gaan met o.a. Seth Lakeman en James Morrison. Haar liedjes klinken doorleefd, gerijpt in de zon van velen zomers en levensjaren. Haar krachtige stem heeft een enorm bereik die doet denken aan een jonge Joan Armatrading of Tracy Chapman. Haar stijl wordt door verschillende muziekrecensenten beschreven als een mix van Bob Dylan en Amy Winehouse, 'soulfully expressive' en uniek. In de NTGent Schouwburg beleeft deze bijzondere dame haar Gentse primeur, waarvan wij nu al kunnen stellen dat wij hiermee iets heel bijzonders in handen hebben.

Wat krijgen we als we een hot dog kruisen met een hamburger? Inderdaad, Wild Flag. In september 2011 brachten ze hun debuutalbum Wild Flag uit maar de 4 vrouwen zijn niet aan hun proefstuk toe. Carrie Brownstein, Mary Timony, Rebecca Cole, and Janet Weiss speelden al in talloze goede indie-rockbands zoals Sleater-Kinney, Helium en Stephen Malkmus and the Jicks. Het is heel uitzonderlijk dat 4 legendarische muzikanten samen een nieuwe groep vormen, laat staan dat die moeiteloos de concurrentie aan kan gaan met de bands die hen bekendheid schonken. Wild Flag is zo'n uitzondering. De supergroep is spontaan gegroeid: eerst was er enkel het plan om samen wat te spelen. Na verschillende tours langs kleine clubs in de VS bleek de samenwerking heel aanstekelijk en veelbelovend te zijn. Zo hebben de dames een stevige live-reputatie uitgebouwd met hun vrolijk stuwend geluid. Wild Flag maakt veelzijdige, stekelige muziek met wat onvaste en soms schreeuwerige vrouwenvocalen, geweldige gitaarloopjes, nerveuze orgeltjes en eigenwijze ritmes. Het debuut van Wild Flag is dan ook een rauwe, avontuurlijke en dynamische rockplaat geworden. Bijna alle tracks werden live opgenomen in een spelonkachtige studio. Je mee laten voeren op hun vreugdevolle stroom muziek is zowel een vereiste als onvermijdelijk. De 4 getalenteerde dames zijn vastbesloten de oorspronkelijke rock & roll weer wakker te maken. Donwnload gratis single 'Romance', die je hieronder kan beluisteren, via RCRDLBL.

‘Wild Flag’ is vooral een powerplaat, de meiden zetten er een vaart in en laten zich volledig gaan: stevige gitaren, schreeuwerige vocalen, keyboardriedeltjes, een bak vol energie en Janet Weiss die bewijst dat ze een kick-ass drumster is. Indiestyle
For all the ideological intent fuelling the Wild Flag mission, the band rarely sacrifices the rock'n'roll fun-- they no doubt deliver that elusive black-and-blue, but it's a hit that feels like a kiss. Pitchfork

All over their debut album, Wild Flag move with a bravado that makes other bands sound like sniffly rookies. Rolling Stone

Het is rauw, het stuwt en schuurt. Maar het swingt ook. Het hupsende sixties-orgel speelt vrolijke melodietjes en maakt het geheel licht verteerbaar, zonder slap te worden. Kindamuzik

Dit album is het product van een supergroep. Eén die scoort Cutting Edge

 

Wild Flag - Romance by MergeRecords

Akoestisch alibi van Natalia Rodriguez, indie-elf uit het land van de porto. Is aldaar in een ketel porto gevallen, heeft er zich gemoedelijk kapot in gedronken en is er met een chronisch bezwerend stembereik uitgekropen. Deze doet-het-al flirt op het podium met performances, fotografie, design, illustratie en ook een beetje met percussionist Eddie Stacchini. Ademt live naast porto vooral een minimalistische, heerlijk zwoele walm van een sound uit.

Broedmachine van zeven lustige lijven die sinds 1999 samenhokken en u zo maar liefst twaalf albums kunnen aansmeren. Als een warmbloedige anomalie in de Italiaanse muziekscene leveren zij uptempo levensvreugde. Noem het jazzy pop afgeschoten uit een rijk instrumentarium. Zouden hun songteksten naar verluid platspuiten met enige humor. En wij geloven dat. Heten bovendien niet voor niets Enzo, Enrico, Valerio en co. Draaien met andere woorden graag een kleffe krul in hun snor om u van op een podium zeer theatraal te bejegenen.