jazz
Denkt u bij Tongeren alleen aan archeologische vondsten uit lang vervlogen tijden? Think again! Nadat garagerockband Babybliss besloten had er een punt achter te zetten, kozen Wouter, Lesley en Simon om verder te gaan met een compleet nieuw idee. Polaroid Fiction kleurt de toekomst in stereosound met hun experimentele, melodische muziek. Hun mix van jazz, hip hop, math rock doet zelfs Ambiorix blozen. Hou u klaar voor de nieuwe dappersten der Belgen, winnaars van het Limburgse popconcours Limbomania 2011!
Blurt is Ted Milton, dichter, saxofonist en poppenspeler. Hij is thuis in Brussel en in Londen. Zijn band Blurt draait al mee sinds het einde van de jaren '70. Karakteristiek voor de groepssound zijn de repetitieve sax- en gitaarpartijen en strakke drums over de existentiële teksten van Milton. Bekendste nummer is de cultclassic 'The Fish Needs A Bike'. Live gaat Milton tekeer als een 'madman' met furieuze uithalen op zijn sax en forse vocale kreten. Zijn band geldt als 1 van de voorbeelden van de huidige punkfunkscene (The Rapture, The Rakes, Yeah Yeah Yeahs,... ). Ooit was deze band getekend op het Factory label en lieveling van John Peel. Ze gelden als 1 van de boegbeelden van de No Wave scene: ruw, compromisloos, onvoorspelbaar en nooit ten volle begrepen. Dat Milton een serieuze kronkel in zijn hoofd heeft, zal daar wel iets mee te maken hebben zeker? Check alvast de compilaties die aan het begin van dit millenium verschenen: 'The fish needs a bike, the best of Blurt volume 1' (2003) en 'The body that they built to fit the car, the best of Blurt volume 2' (2006). In 2010 bracht hij voor het eerst in 13 jaar opnieuw een album uit. Cut it! heeft alle kwaliteiten in huis die we van een Blurtplaat verwachten. Ted Milton nog steeds op z'n best!
Singer-songwriter Sarah Ferri brengt eigenzinnige en creatieve songs. Soms met een donker sprookjesachtig kantje, soms met een flinke portie gipsy-jazz-swing of bossa nova. Sarah’s muziek weerspiegelt ook de samenstelling van haar bloed: het contrast tussen het ‘Mysterieuze Noorden’ (Belgische moeder) en het ‘Vurige Zuiden’ (Italiaanse vader) liggen aan de basis van songs die soms doen denken aan de naakte eerlijkheid van de seventies. Haar muziek sleurt je mee in een wereld vol fantasie: melodisch en zacht, met een prachtige, sterke stem die je duidelijk maakt dat haar set niet uit sentimenteel gefezel zal bestaan. Sarah werd als guest mee op sleeptouw genomen door Pieter Embrechts & The New Radio Kings tijdens hun theatertournee van 2010-2011. Ze speelde al opvallende supportacts van Caro Emerald in de AB, Simply Red en Jools Holland & his Rhythm & Blues Orchestra in het Sportpaleis.
Begin 2012 wordt haar debuutalbum verwacht. Deze dame heeft nog veel in haar mars!
Onmiskenbaar talent, Sarah Ferri. Wat een stem! En met dat fijne bossa nova-ritme van 'Springair' worden wij ten huize Radio 1 ondanks de sneeuw helemaal warm en vrolijk. Radio 1
Doet me sterk denken aan vocalistes in de stijl van Ane Brun, Emiliana Torrini & Joni Mitchell. Straffe zangeres, ze zit 'spot on' in deze song, mooie melodie en arrangement, het boeit van begin tot einde. StuBru
De Gentse stak in een hippe fiftiesoutfit die perfect paste bij haar stralende glimlach en liedjes als 'Springair'. Maar in 'The hungry villain' liet ze horen dat ze even goed de donkere zijde van country aankan. Benieuwd welke Sarah op die cd zal staan. De Standaard
Bert (Flying Horseman) Dockx, Fred (Lyenn) Jacques en Steven (Dez Mona) Cassiers vormen samen Dans Dans. Deze verborgen parel van de Belgische underground herbergt de talenten van drie absolute topmuzikanten uit de alternatieve muziekscene.
Dans Dans waarborgt een eigenzinnige mix van psychedelische jazz, diepe blues, drony improvisaties en aanstekelijk experiment. De drie muzikanten hebben zowel affiniteit met rock en jazz als met spaghettiwesterns, die ze met succes versmelten tot een afwisselend eclectische en opwindende mix. Van Sun Ra en Ennio Morricone tot Wannes Van De Velde.
Hun eerste LP (+cd) zal gereleased worden in januari bij Conspiracy Records in een limited edition. Ik ben er zeker van dat ze er op het concert enkele zullen bijhebben.
De 23-jarige Billie Kawende heeft Congolese roots en is met muziek in de genen geboren.
Haar idolen waren onder andere Whitney Houston, Brandy en Chaka Khan. Ze kwam in contact met hip hop en R&B door haar broers en zussen, met gospel door de protestantse misvieringen en uiteindelijk stelde de Kunsthumaniora Brussel haar voor aan grote jazzvocalisten zoals Ella Fitzgerald, Billie Holliday, Sarah Vaughan enz. Deze artiesten en nog véél andere blijven haar muziek beïnvloeden.
Met een mix van eigen nummers en covers gaande van Chaka Khan tot Stevie Wonder doet ze de funk, soul en motown herleven.
De combinatie van haar krachtige stem enpodiumpresence maken van elk optreden een speciale ervaring, dit alles zonder haar Afrikaanse roots te verwaarlozen.
Ze werk ook mee aan het project Over Songs Gesproken Samen met Kris en Koen Wauters en Mark Vanhie. Geen gewone jongedame! (Bekijk het interview met tvbrussel)
Loney Dear heeft inmiddels al vijf albums op zijn actief, vol luchtige en warme popdeuntjes die schipperen tussen vrolijkheid en melancholie, allemaal opgenomen op een originele en artisanale wijze.
Emil Svanängen, de drijvende kracht achter deze Zweedse formatie, houdt duidelijk niet van stilzitten en bracht onlangs zijn zesde langspeler Hall Music uit, waarop hij duistere sferen verkent met elektronische muziek. Duivelse, ritmische en symfonische songs worden aan elkaar geschakeld en voorzien van een eightiestoets. Een tamelijk ambitieus album, beïnvloed door zijn recente samenwerking met verschillende kamerorkesten. De warme ‘slaapkamersound’ van weleer heeft plaatsgemaakt voor grootse arrangementen, zonder ergens de song uit het oog te verliezen. Klein aangezette folkdeuntjes bouwen zich gestaag op, laagje voor laagje, waarin werkelijk vanalles gebeurt. Weelderige strijkers, aanzwellende synths en ondefinieerbare geluidseffecten slepen je mee in de betoverende ‘tristesse’ van deze schuchtere Zweed.
Zin in een voorproefje? Het album is integraal online te beluisteren, hun eerste single 'My Heart' kan je gratis downloaden en ze kwamen langs bij Studio Brussel voor een live sessie.
De reviews van Music Hall liegen er alvast niet om:
But Hall Music is yet more proof that the melancholic Swede deserves to be heard. BBC
Met doorvoelde liedjes als ‘My Heart’, de ballad ‘Young Hearts’, het gracieuze ‘Loney Blues’ en het door Malin Stahlberg gezongen ‘What Have I Become’ bevat de nieuwe Loney Dear weer ruim voldoende parels om ons in ijltempo naar de platenboer te doen stormen. Cobra.be
Dit album is een zachte zalving tegen de stress van het jachtige leven en hartenpijn. DaMusic
Een album waarvan je elk detail met vocht in de ogen probeert te registreren. Er zijn ontelbare schone momenten te rapen. Indiestyle
Daar waar orkestraal en kleine folk, organisch en synthetisch samenkomen in een natuurlijke symbiose. Nu.nl
Loney Dear’s zesde alweer, behoort wat mij betreft absoluut tot een van de mooiere luisterervaringen van het jaar. Podiuminfo.nl
Speciale gast van de avond is James Taylor en zijn Quartet. Taylor staat bekend als 1 van de beste Hammond(orgel)spelers van zijn generatie. Als sessiemuzikant was hij te horen op platen van U2, Manic Street Preachers en the Pogues. Samen met ons viert hij zijn 25ste jaar op de planken. Hij staat al van eind jaren '80 bekend vanwege zijn upbeat shows gebaseerd op de rare grooves en de boogaloo funk van de 60's en de 70's. Hij was de spilfiguur van de legendarische band the Prisoners en maakte vooral furore aan het begin van de 90's als 1 van de meest prominente acts op het Acidjazz label. In die periode speelde hij ook vele concerten in België (wie herinnert er zich nog de Antwerpse Pacific club?). 1 van zijn bekendste nummers is 'Theme from Starsky and Hutch', exemplarisch voor zijn sound: filmische jazz, funk en R'n'B. Psychedelische spy themes voor op de dansvloer!
Michael Kiwanuka weet niet wat hij meemaakt: als piepjonge artiest wordt hij in diverse media als the next big thing aangekondigd. De 23-jarige Britse zwarte singer-soulwriter bracht dit voorjaar zijn eerste single ‘Tell me a tale’ uit. De clip ervan werd geschoten tijdens zijn tournee in Berlijn: helemaal old school met een super 8 gefilmd. Net als de muziek lekker grof, soul en rootsy. Misschien is het nog te vroeg om hem uit te roepen tot de nieuwe Bill Withers. Maar zijn stijl doet inderdaad aan die soulgrootheid denken: een akoestisch geluid en een diepe, betrouwbaar klinkende stem. Kiwanuka begon als sessiegitarist bij jazz-, R&B- en soulopnames. Paul Butler van the Bees ontdekte hem en produceerde zijn eerste ep die werd gereleased op 13 juni 2011. Zijn debuutplaat wordt in het voorjaar van 2012 verwacht. Hier gaan we in de toekomst zeker nog meer van horen!
Vurige veelzijdigheid van eigen bodem in Italiaanse verpakking. Heeft in haar keelgat een paar versterkers steken die haar stem op elke trede van de toonladder duchtig doet swingen. Haar eigenzinnige gipsy jazz en bossa nova pinnen de sporen van uw countrybotten hardnekkig vast in seventies mood. Met een debuutplaat in aantocht én een vers ondertekend contract bij Universal Music België, wast zij het laatste groen van achter haar oren. Opzwepend én frisgewassen, vul al maar een paar bakken met respect.
Oy is het soloproject van Joy Frempong, die ook bij andere elektronische, jazz en hip-hop geïnspireerde bands als Lauschangriff, Infinite Livez vs Stade, Filewile en Phal Fatale haar talenten toont.
Rotsvast overtuigd van haar vocale kwaliteiten gaf Joy’s label, Creaked Records, haar een vrijkaart om een album te maken over wat ze maar kon bedenken. Joy kwam met nazinderende nummers gebaseerd op kinderlijke herinneringen aandraven die oorspronkelijk enkel uit zang bestonden. De nummers werden aangekleed met loops, samples en allerhande effecten en hopla; Oy en haar eerste album, First Box then Walk, was geboren.
