pop/rock

Giana Factory mag je misschien niets zeggen, maar in Denemarken worden ze beschouwd als een van de beste rockbands van Scandinavië. Net zoals de Raveonettes maken ze toegankelijke pop maar met een hoek af en flirten ze met genres zoals synthpop en  shoegaze.

Brit. Solo. Sam Duckworth. Hit Find the Time.

Lange naam voor een solo artiest: Samuel Lloyd Duckworth. Sinds kort (13 sept) is zijn 3de gelijknamige plaat uit waarop we de intussen vertrouwde mix horen van indiepop, electronica en akoestische muziek. Duckworth heeft Birmese roots, schrijft overwegend maatschappijkritische teksten en zet zich onder meer in voor Oxfam en Fair Trade. Op zijn single Collapsing Cities werkte hij samen met drum and bass icoon Shy Fx. Find the Time was enkele jaren geleden een dikke StuBru hit.

Op 4 oktober bracht Duckworth nog een EP uit met daarop 'The Uprising', een volledig nieuw nummer en een remix door Rou Reynolds (Enter SHikari). 

Ergens tussen the Libertines en the Violent Femmes kan je deze The Tellers plaatsen. Het karakteristieke stemgeluid van zanger-gitarist Ben Bailleux-Beynon geeft de muziek een extra melancholische tint. Zijn welsh accent heeft hij te danken aan zijn moeder die afkomstig is van Cardiff. Uit de EP More (2007) werd 'Second Category' gekozen voor een reclame voor Canon. Het werd een grote hit met 35.000 verkochte exemplaren. Ook de debuutplaat Hands full of ink deed het meer dan behoorlijk: hoog genoteerd in de Ultratop en hij werd zelfs uitgebracht in de USA. The Tellers behoort tot de 10 meest beluisterde Belgische artiesten op Myspace. Een zware Europese tour betekende bijna het einde voor The Tellers: alleen de zanger bleef over. Fabrice Détry (Hallo Kosmo, Austin Lace), producer van The Tellers, kwam de band vervoegen.

Samen met Gordon Rafael (producete ook de eerste 2 albums van The Strokes) namen ze een nieuwe plaat op, Close the Evil Eye (uit op 18 oktober, 62TV Records & Pias Recordings) waarmee ze hopen hun doorbraak in Vlaanderen te kunnen forceren. Als eerste single kwam 'I've got a world' uit, waarmee ze zowel poppy, opgewekt en vrolijk, apart en verrassend klinken (cuttingedge).

"Ook hun passages op Pukkelpop en Les Ardentes deze zomer waren van goede makelij, waardoor we al watertandend kunnen uitkijken naar de officiële tournee van The Tellers, die deze herfst van start gaat."(soundslike) Met hun optreden op 5 november in de Handelsbeurs bijten ze de spits af van het Belgische luik!

Download een exclusieve, mooie ruwe demo van 'I Wish'.
Luister naar single Like I Say/Cold As Ice!

De aanwezigheid van een meisje in een band doet veel, we laten minder scheten...

Lees hier verder in het intervieuw met The Tellers op damusic.be.

Jim Kerr kennen we natuurlijk als de charismatische frontman van de Schotse popgroep Simple Minds die voornamelijk in de jaren ’80 hits scoorde met Promised you a miracle, Alive and kicking, Don’t you forget about me en New gold dream. Na 30 jaar Simple Minds en op 50-jarige leeftijd (!) vond Kerr het de hoogste tijd om solo te gaan. Op zijn debuutplaat probeert hij de donkere elektronische sfeer van Simple Minds albums Life in a day (1979) en Sons and fascination (1981) te benaderen. In mei van dit jaar speelde Kerr een uitverkocht concert in de Brusselse Botanique. Behalve nummers van zijn nieuwe plaat bracht hij toen ook enkele onbekende Simple Minds nummers. De setlist van het concert in Handelsbeurs is ter perse nog niet bekend.

Jim Kerr was op 30 september te gast in De Laatste Show (Een).

Howe Gelb, de godfather van de alternatieve country, is al een kwarteeuw de creatieve spilfiguur van de legendarische band Giant Sand. Om dit te vieren worden tussen september 2010 en September 2011 alle Giant Sand platen opnieuw uitgebracht. Ter info: Howe Gelb is ook de man achter OP8, Band of Blacky Ranchette, The Friends of Dean Martinez, Arizona Amp en Alternator. In oktober kwam de nieuwe Giant Sand Blurry Blue Mountain uit. Op deze full album blijft het Amerikaanse viertal eens te meer trouw aan zijn roots: duistere, stoffige countryrock. De typische sound en donkere stem van Gelb laten duidelijk horen waar Calexico de mosterd is gaan halen: een blazerssectie die samen met een gitaar de sfeer van het stoffige Zuiden oproepen. Joey Burns en John Convertino vormden dan ook de vroegere ritmesectie van Giant Sand en speelden in die hoedanigheid in 1992 een legendarisch concert in de voormalige Antwerpse club Pacific. Zelf georganiseerd én meegemaakt, tot de wilde after party toe (dit voor de incrowd). Voor de niet ingewijden: Giant Sand staat voor meeslepende nummers die je bij je nekvel grijpen en pas bij de laatste noot weer loslaten! Impressive!

‘Blurry Blue Mountain’ (2010) is de recentste plaat van Giant Sand, waarop met de jaren ook de eindeloze vlaktes van Arizona doorklinken: dromerig, vol grootvaders wijsheden en diepe gevoelens. Gruizende gitaren, cowboyritmes en retrospectieve ballads.

Recensies van deze nieuwe plaat vind je o.a. op Humo, Kindamuzik en Cutting Edge.

Single 'Fields of Green' hoor je op Radio 1.

The Raveonettes bracht in 2002 een EP uit, Whip It On. Acht nummers in 20 minuten lieten een enorme indruk na: melodieuze surf rock meets dark shoegaze. Negen jaar en 4 albums later houdt NME The Raveonettes verantwoordelijk voor 'America's pop renaissance'. Geen Vaccines, Dum Dum Girls, Best Coast, Glasvegas, The Drums zonder het Deense duo Sharin Foo (zij) en Sune Rose Wagner (hij)!

Horse Feathers presenteerde zonet de prachtige 3de cd Thistled Spring (Kill Rock Stars), een plaat zo gezellig en knus die als het ware gemaakt is om gezellig in de zetel te beluisteren. Op de wip tussen herfst en winter, zo klinkt ie: rijk gearrangeerd, knisperend en vooral mooi. Zanger Justin Ringle legt al ettelijke jaren de focus op akoestisch gebaseerde muziek en vindt in dit gezelschap de meest geschikte uitlaatklep hiervoor.