Blurt is Ted Milton, dichter, saxofonist en poppenspeler. Hij is thuis in Brussel en in Londen. Zijn band Blurt draait al mee sinds het einde van de jaren '70. Karakteristiek voor de groepssound zijn de repetitieve sax- en gitaarpartijen en strakke drums over de existentiële teksten van Milton. Bekendste nummer is de cultclassic 'The Fish Needs A Bike'. Live gaat Milton tekeer als een 'madman' met furieuze uithalen op zijn sax en forse vocale kreten. Zijn band geldt als 1 van de voorbeelden van de huidige punkfunkscene (The Rapture, The Rakes, Yeah Yeah Yeahs,... ). Ooit was deze band getekend op het Factory label en lieveling van John Peel. Ze gelden als 1 van de boegbeelden van de No Wave scene: ruw, compromisloos, onvoorspelbaar en nooit ten volle begrepen. Dat Milton een serieuze kronkel in zijn hoofd heeft, zal daar wel iets mee te maken hebben zeker? Check alvast de compilaties die aan het begin van dit millenium verschenen: 'The fish needs a bike, the best of Blurt volume 1' (2003) en 'The body that they built to fit the car, the best of Blurt volume 2' (2006). In 2010 bracht hij voor het eerst in 13 jaar opnieuw een album uit. Cut it! heeft alle kwaliteiten in huis die we van een Blurtplaat verwachten. Ted Milton nog steeds op z'n best!
De Gentste band Rape Blossoms brengt een visceral, noisy variant van post punk. Hun loop-heavy, discordant brand of punk is een schot in de roos voor fans van Bauhaus en Iceage. Hun energieke liveshows deden ons vol verwachting uitkijken naar een eerste album. Hun debuutLP Starving Vultures at 7-Eleven, opgenomen in slechts één dag (!), lost deze verwachtingen meer dan in. Vooral 'Ragged Figures en 'No Higher Plot' zijn indrukwekkende nummers, met krachtige baslijnen en een agressieve productie. Het album, gemastered door Josh Bonati (Health, The Men, Aids Wolf...) is uit in zeer beperkte hoeveelheden bij Vlas Vegas Records.
In Vi.be On Air in Select op Studio Brussel werden ze uitgekozen door Steven Thomassen van Toutpartout en sleepten ze de titel van 'Weekwinnaar' in de wacht. Op 17 december kon je ze al aan het werk zien op Glimps in de Charlatan!
Wat krijgen we als we een hot dog kruisen met een hamburger? Inderdaad, Wild Flag. In september 2011 brachten ze hun debuutalbum Wild Flag uit maar de 4 vrouwen zijn niet aan hun proefstuk toe. Carrie Brownstein, Mary Timony, Rebecca Cole, and Janet Weiss speelden al in talloze goede indie-rockbands zoals Sleater-Kinney, Helium en Stephen Malkmus and the Jicks. Het is heel uitzonderlijk dat 4 legendarische muzikanten samen een nieuwe groep vormen, laat staan dat die moeiteloos de concurrentie aan kan gaan met de bands die hen bekendheid schonken. Wild Flag is zo'n uitzondering. De supergroep is spontaan gegroeid: eerst was er enkel het plan om samen wat te spelen. Na verschillende tours langs kleine clubs in de VS bleek de samenwerking heel aanstekelijk en veelbelovend te zijn. Zo hebben de dames een stevige live-reputatie uitgebouwd met hun vrolijk stuwend geluid. Wild Flag maakt veelzijdige, stekelige muziek met wat onvaste en soms schreeuwerige vrouwenvocalen, geweldige gitaarloopjes, nerveuze orgeltjes en eigenwijze ritmes. Het debuut van Wild Flag is dan ook een rauwe, avontuurlijke en dynamische rockplaat geworden. Bijna alle tracks werden live opgenomen in een spelonkachtige studio. Je mee laten voeren op hun vreugdevolle stroom muziek is zowel een vereiste als onvermijdelijk. De 4 getalenteerde dames zijn vastbesloten de oorspronkelijke rock & roll weer wakker te maken. Donwnload gratis single 'Romance', die je hieronder kan beluisteren, via RCRDLBL.
‘Wild Flag’ is vooral een powerplaat, de meiden zetten er een vaart in en laten zich volledig gaan: stevige gitaren, schreeuwerige vocalen, keyboardriedeltjes, een bak vol energie en Janet Weiss die bewijst dat ze een kick-ass drumster is. Indiestyle
For all the ideological intent fuelling the Wild Flag mission, the band rarely sacrifices the rock'n'roll fun-- they no doubt deliver that elusive black-and-blue, but it's a hit that feels like a kiss. Pitchfork
All over their debut album, Wild Flag move with a bravado that makes other bands sound like sniffly rookies. Rolling Stone
Het is rauw, het stuwt en schuurt. Maar het swingt ook. Het hupsende sixties-orgel speelt vrolijke melodietjes en maakt het geheel licht verteerbaar, zonder slap te worden. Kindamuzik
Dit album is het product van een supergroep. Eén die scoort Cutting Edge
Losgeslagen Luikse vuurhaard van rockende punkers in blues. Heten voor de vrienden Dirty Coq, Boogie Snake and Devil D’Inferno. Beukt zich als oververhit trio een weg richting extatisch uitgebeende rock, met Dirty Coq vanboven. Hun derde plaat is in aantocht en daarmee beloven ze meer van hetzelfde, maar dan anders. Arno Hintjes gromt daar al goedkeurend om. Vergeet dat ‘tropicale’ gevoel waar hun bandnaam op zweert, live zijn deze mannen verschroeiend. Je kan hun album Liquid Love volledig online beluisteren!
De Canadese poppunk-formatie Simple Plan is één van de populairste Canadese bands in het genre. De groep staat bekend om zijn energieke punksound, verkocht wereldwijd al miljoenen albums, en had monsterhits met onder meer ‘Shut Up’, ‘Welcome To My Life’ en ‘Your Love Is A Lie’. Met hun vierde studioalbum Get Your Heart On! is Simple Plan terug van weggeweest. Was het titelloze derde album door persoonlijke omstandigheden nogal duister, ditmaal is het een opzwepend en vrolijk album geworden, dat bol staat van de samenwerkingen met andere artiesten zoals Rivers Cuomo van Weezer, Canadese/Somalische rapper K'Naan en Alex Gaskarth van All Time Low. Op single 'Jet Lag' zingt Natasha Beddingfield mee. De poppunkmelodieën liggen erg goed in het oor, en -in tegenstelling tot vele andere bands in het genre- bevatten hun nummers veel diversiteit.
Simple plan komt pas echter volledig tot ontplooiing op het podium met hun nieuwe songs die weer ouderwets uptempo en energiek zijn. De hits van eerdere albums komen uiteraard ook voorbij: …. Verwacht je aan een hoop meezingers, pakkende pianoballads en no pads, no helmets ... just balls.
T.S.O.L. (True Sound of Liberty) blinkt elke plaat opnieuw uit in een andere afdeling van de brede waaier die punk biedt: deathrock, art punk, psychedelische rock, horror punk. De band slaagde erin om zichzelf te dupliceren (op een bepaald moment waren er 2 TSOL’s die in dezelfde steden dezelfde nummers speelden), en om te blijven bestaan hoewel hun nummers getuigen van vervlogen tijden (‘President Reagan can shove it!’). Punk is not dead!
Duitse hardcore / poppunk / punk voor liefhebbers van Kid Dynamite, NOFX, Paint It Black, Dillinger Four en Bones Brigade.
Onder de leden van The Grave Brothers herken je muzikanten uit Fifty Foot Combo, The Mudmen, SpeedballJr., Los Putas en Diablo Blvd. Hun mix van cowpunk, psychobilly en country blaast je gegarandeerd uit je sokken. Voor wie dit als een uitdaging klinkt: probeer tijdens het concert maar eens om je vuisten niet spontaan in de lucht te werpen of een Duvel of drie te bestellen bij het horen van ‘Are You Drinkin’ With Me Jezus’. Voer voor liefhebbers van Nine Pound Hammer en Blood On the Saddle.
Lieflijke vertaling van dat gele bloempje langs de autostrade en tevens ‘het muzikale equivalent van een lul met weerhaken die in je ene oor wordt gestopt en er door de andere uit komt’. Of: een uit Gentse klei opgetrokken geluidsmuur van onheilspellende punky noise met leden van Penguins Know Why en The Germans in de rangen. Weten als volbloed pletwals uit te pakken met razende bassen, wurgende riffs en een zanger die zijn stembanden uitkotst. Denk aan: een afscheidsbrief voor de mama voor u zich door deze heren aan het kruis laat nagelen. Met dissonante gitaarrifs, razende bassen, donker geil gezang en een chaos temmende drummer, leunt hun geluid dicht aan bij dat van bands à la Liars en These Arms Are Snakes. De jonge snaken deelden het afgelopen jaar een podium met o.a. Mi Ami (Touch&Go), Little Claw (Estatic Peace/NotNotFun) en Aa (Deleted Art).
Wow, The Aggrolites komen naar Gent! Zowat de beste eigentijdse ska band van het moment speelde al een aantal keer de AB vol (Club en 2 maal de grote Zaal) en deed afgelopen zomer zowel Groezrock als Pukkelpop ontploffen.
Live komen hun troeven best tot hun recht: een door rauwe soul en funk bevruchte mengvorm van ska en reggae, die aan de haal gaat met de punkmentaliteit die eigen is aan hun (HellCat/Epitaph) label. Opgegroeid met het beste van James Brown, The Meters en mentor/reggae icoon Derrick Morgan startte dit viertal in Los Angeles in 2002.
De feelgood sfeer die beelden van een eindeloze zomer oproept en de vele tours samen met hun Jamaïcaanse helden Prince Buster en The Skatalites, ska veteranen Madness en Hepcat of de punk outfit Dropkick Murphys zorgden voor een solide fanbasis. In de zomer van 2009 brachten ze hun vierde album uit: IV, dat je vooral moet opleggen "when you are in the mood to drop your troubles and kick your baggage to the curb."
Relax!
Op de website van The Pier vind je meer informatie over het nieuwe album Rugged Road van The Aggrolites dat op 22 februari digitaal en als vinyl werd uitgebracht en fysiek op 22 maart. The Pier tipt dat album trouwens als één van de albums van 2011 om naar uit te kijken. Beluister hieronder alvast de eerste single 'Complicated girl' van dat nieuwe album. Hier kan je 4 nummers van het nieuwe album beluisteren.