Recensie LCD Soundsystem (Dieter Moeyaert)

LCD Soundsystem @ Concertzaal Vooruit, 8 september 2010

LCD Soundsystem blies Vooruit gisteren uit zijn voegen met een stomende dancefunkset. Onze man stond in de frontlinie (en op een gegeven moment zelfs op het podium) en geeft zijn kijk op een onvergetelijke show. “I was there.”

Frontman James Murphy en de zijnen kúnnen het live wel, alleen ontbreekt het ze soms aan wilskracht – getuige hun slappe passages, eerder dit jaar, in de AB en op Rock Werchter. Gisteren hadden ondergetekende en de rest van een half volgelopen Vooruit (het zware festivalseizoen heeft duidelijk zijn tol geëist van de Vlaamse muziekliefhebber) echter het geluk ze te treffen op een goede dag.

De band – drie percussionisten, drie gitaristen, twee keyboardspelers en een zanger – trapte zijn set af met een gedreven versie van ‘Us Vs Them’, schakelde steeds hoger en keek niet meer om. Aan het publiek om te kiezen of ze mee wilden op deze wilde joyride. “Afgelopen zomer speelden we op de festivals,” zei Murphy na het eerste nummer, “en die vinden we geweldig, maar geef ons toch maar een club zoals deze. We kunnen elkaar terug zien en de klank zit weer goed.”

Zo out of his element als hij inderdaad leek op festivals als Werchter en Pukkelpop, de afgelopen jaren, zo geestdriftig stond hij gisteren op de knusse bühne van de Vooruit, bijgestaan door zijn trouwe adjudanten: Nancy ‘mevrouw Stephen Dewaele’ Whang op keyboards en een onvermoeibare Pat Mahoney op drum. Murphy is een duidelijk voorbeeld van een studio rat die zich vooral in zijn sas voelt in een knusse club, waar de klank perfect zit. Hij entertainde het publiek (“Weird fun fact: dit podium helt een beetje af zoals dat is in theaters, en ik heb voortdurend het gevoel dat ik voorover ga vallen”), zong de ziel uit zijn lijf, en nam de rest van zijn door het lange festivalseizoen perfect gerodeerde groep op sleeptouw.

Na ‘Us Vs Them’ volgde een beter-dan-op-cd-versie van ‘Drunk Girls’ (check vooral de nieuwe, door Spike Jonze geregisseerde clip van het nummer, waarin Murphy, Whang en Mahoney in elkaar geslagen worden door konijnen) en ‘Get Innocuous’, dat door merg en been ging. ‘Yr City’s A Sucker’ was een welgekomen rustpunt voor het publiek, dat in eerste instantie vooral had zitten toekijken als een snoek, maar steeds minder kon weerstaan aan de lawine van beats die uitnodigden tot wilde rondedansen. Vanaf dan ging het in een rechte, opgaande lijn richting finish. Ook ‘Pow Pow’ klonk live zoveel beter dan op plaat, net als ‘Daft Punk Is Playing At My House’.

Dat LCD Soundsystem het label ‘dancepunk’ waardig is, bewezen ze met een knalversie van het punky ‘All I Want’, waarbij het publiek vooraan zich liet gaan in een wilde pogo. Op het geniale ‘All My Friends’ was het dan weer zalig meewiegen met de ogen dicht, en van wat nadien volgde (‘I Can Change’, ‘Tribulations’, ‘Movement’ en ‘Yeah’ – tijdens dat nummer, in een vlaag van verstandsverbijstering, bevonden we ons plots op het podium naast Lieven van het fijne Vlaamse electropunkgroepje Waxdolls – al duurde het niet lang voor de security ons middels een flinke duw terug de zaal in duwde) herinneren we ons weinig. Het was een wilde rit, waarbij we van links naar rechts en van boven naar onder gesmeten werden. Iedereen was moe, maar er zat nog voldoende benzine in de tank voor het prachtige ‘Someone Great’, een knallend ‘Losing My Edge’ en tot slot een zalvend ‘New York I Love You’, dat de band met een vette knipoog beëindigde op de tonen van Jay-Z’s ‘Empire State Of Mind’.

En toen was het voorbij. LCD Soundsystem verliet het podium onder een daverend applaus, de zaallichten sprongen aan en Eddie Grants ‘Legend Avenue’ klonk door de P.A. Half versuft, half extatisch verliet het publiek de Vooruit in de wetenschap dat ze misschien wel het laatste LCD Soundsystem-concert op Belgische bodem (want net voor de release van hun derdeling ‘This Is Happening’ kondigde Murphy aan dat dit allicht het laatste album en de laatste tour van zijn band zou worden) had meegemaakt, en dat het nu kon zeggen: ‘Ik was erbij’.

Setlist:

• Us Vs Them
• Drunk Girls
• Get Innocuous
• Yr City’s A Sucker
• Pow Pow
• Daft Punk Is Playing At My House
• Sometimes
• All I Want
• All My Friends
• I Can Change Tribulations
• Movement
• Yeah
• Someone Great
• Losing My Edge
• New York I Love You