TeddyBear

TeddyBear groeide op in Mons, in een Siciliaanse muzikantenfamilie. Zijn vader was drummer, met andere woorden zijn eerste school. De rest leerde hij door anderen te begeleiden, door te schrijven wanneer de dood te dichtbij kwam, en door op een avond in 2023 een bevriende rapper te vervangen op een podium ergens in de Vlaamse uithoeken. Een epifanie. Sindsdien heeft hij de micro niet meer losgelaten.

Zijn debuutalbum Le Plus Beau is, zoals hij het zelf omschrijft, "het resultaat van vierentwintig jaar leven in het hoofd van een jongen die het moeilijk heeft met zijn tijd." Opgenomen in de mythische ICP Studios in Brussel met producers Nicolas Subréchicot (Zaho de Sagazan) en Paco Del Rosso (Damso, Camille Yembe). Piano, strijkers, cello, koperblazers,... geschuurd langs elektronische texturen. Ergens tussen chanson, pop en rap, maar in geen enkel vakje thuis.

De referenties zijn coherent en veelzijdig: de viscerale chanson van Jacques Brel, de jazz van Yussef Dayes, de rap van Alpha Wann en Bigflo & Oli, en het erfgoed van Salvatore Adamo: die zijn vader begeleidde en wiens arrangementen zich bijna ongewild in zijn geheugen hebben genesteld. Orelsan, Clara Luciani, Feu ! Chatterton en Julien Doré vroegen hem al als voorprogramma. Het fenomeen is in beweging.