Baloji^(BE)

Baloji werd in 1978 geboren in Lubumbashi, in het toenmalige Zaïre, maar hij groeide op in Oostende en Luik. Zijn naam betekent in het Swahili "man van de wetenschap", maar schoof in de koloniale tijd op naar "tovenaar". Die spanning tussen kennis en mystiek wordt dus niet toevallig ook gespiegeld in zijn oevre.

Als tiener richtte hij, onder de naam MC Balo, het hiphopcollectief Starflam op, volgens ons trouwens nog altijd een van de beste hiphopacts die België ooit kende. In 2004 verliet hij de groep en trok hij zich enkele jaren terug, weg uit de muziek.

In 2008 volgde zijn eerste soloalbum Hotel Impala, een autobiografische plaat die ontstond als antwoord op een brief van zijn moeder. Hij werkte samen met Damon Albarn's Africa Express en bracht onder meer Kinshasa Succursale uit. Zijn sound verweeft funk, reggae, afrobeat en de urban klanken van zijn Congolese roots. 137 Avenue Kaniama (2018), vernoemd naar het adres in Lubumbashi waar hij zijn verloren moeder terugzag, is inmiddels een klassieker. Fun fact: een piepjonge Charlotte Adigéry zong ooit mee als achtergrondzangeres.

Baloji is een man van vele talenten. Zo regisseert hij zijn eigen videoclips en werkt als stylist en art director. Zijn kortfilm Zombies (2019) viel in de prijzen in Oberhausen. Met zijn langspeeldebuut Augure belandde hij in 2023 in de sectie Un Certain Regard van Cannes, won hij de prijs New Voice en werd de film de Belgische Oscarinzending. In 2024 was hij co-voorzitter in de jury van de Caméra d'Or op het filmfestival van Cannes.

Augure groeide uit tot een totaalproject: de film, een monumentaal album van vier EP's met 36 songs vanuit het standpunt van de vier hoofdpersonages, en een expo in het MoMu in Antwerpen (2024). Baloji, die in Gent woont, werkt nu aan Mulâtresse Solitude, een project met muziek, een kortfilm en een augmented-realityervaring.