Orchestra Baobab(SEN)
Een van de meest iconische West-Afrikaanse bands Orchestra Baobab, die ook hier fans heeft kunnen overwinnen, komt voor het eerst met hun nieuwe zangeres Korka Dieng naar Gent. Met haar intrede, werd ze de eerste en enige vrouw van de groep. Haar warm stemgeluid past perfect bij de krachtige traditionele Senegalese sound die de groep al 50 jaar meedraagt.
De band kent een lange geschiedenis, hiervoor moeten we teruggaan naar de late jaren 60 in Dakar. In 1966 organiseerde de toenmalige president en cultureel theorist de First World Festival of Negro Arts, een gigantisch internationaal evenement, met het doel om Afrikaanse en diaspora artiesten te verenigen en de globale impact van zwarte cultuur te tonen. Met 45 landen die participeerden uit o.a. Europa, de Caraïben en de Amerika’s, waaronder Josephine Baker en Duke Ellington als deelnemer. “Het was de eerste keer dat Senegalezen blues en jazz uit de VS hoorden, zij kenden enkel Afrikaanse, Cubaanse of Franse muziek. Het festival hielp Senegal begrijpen dat we onze eigen stem nodig hadden.” aldus drummer Mountaga Koité, de enige originele bandlid die nu nog actief is binnen Orchestra Baobab.
De band startte als trio genaamd “The Standard”, nadien omgevormd tot het populaire house orkest “The Star Band”, kregen ze in 1970 een vaste plek in Baobab Club. Met nog enkele extra leden toegevoegd, werd de beste band uit Senegal gevormd tot een groep die Cubaanse muziek evolueerde, door de lens van verschillende etnische en nationale origines. De jaren 70 waren een gouden tijdperk voor hen, iedereen in West-Afrika hield van de dertienkoppige residenten.
Zeven jaar later sloot de club zijn deuren en de band verhuisde naar een nieuwe residentie. Ze toerden door Frankrijk, namen nog vier platen op, waaronder Une Nuit au Jandeer en On Verre ça: The 1978 Paris sessions (met producer Abou Sylla), en werden aan het thuisfront steeds populairder. Dat leidde tot een bootleg razernij, waardoor het opeens veel lastiger werd om geld te verdienen als muzikant, tot de groep na 20 albums, in 1987 kozen voor een einde aan hun verhaal.
Afrikaanse muziek werd tot de jaren 80 grotendeels genegeerd buiten het continent, maar nadien begon er steeds meer interesse te komen. Ergens tussen toen en 2001 kreeg het verschillende nieuwe levens ingeblazen op verzamel CD’s, en in dat laatste jaar keerden ze terug met een onwaarschijnlijke verschijning in het Barbican Centre in London, inclusief staande ovatie. Youssou N’Dour bracht de band toen weer meer meer onder de aandacht, hij werkte ook vaak samen met de band als gastartiest en producent. Ze begonnen opnieuw grote publieken te verwennen, dit keer ook buiten Afrika. Dat zorgde voor een nieuwe golf aan uitgaven en heruitgaven.
De groep ontwikkelde zich verder, maar verloor ook door de decennia heen heel wat leden. De jongere generatie groeide op met de originele muzikanten, vaak familieleden of getalenteerde muzikanten die al in hun netwerk vertoefden.
Intussen zijn we 50 jaar na de originele formatie van de groep, en 20 jaar na de iconische release van Made in Dakar. Orchestra Baobab brengt nu nieuwe muziek die hun oude roots viert, liefdevol behoudt en koestert, net zo tijdloos, elegant, complex en magisch als tevoren.
Ergens hebben ze het gevoel dat ze hun nieuw gevonden cult status moeten voortzetten. In Senegal zijn ze een band die alle generaties verwelkomt in hun publiek, de jongere generatie is daar niet meer geïnteresseerd in DJ’s, en keert terug naar live muziek. Die energie gebruiken ze om de oude muziek die ze vandaag brengen, in een jong jasje te steken.
Deze nieuwe generatie wil de erfenis voortzetten, en niet blijven zweven in nostalgie. Met de nieuwe groepsleden die vechten om de originele sound te behouden, en de oudere muzikanten die het pad van Orchestra Baobab willen vernieuwen. In oktober 2026 kwam hun nieuwste plaat uit: Made in Senegal, die een moderne knipoog naar hun klassieke masterpiece.