Trixie Whitley

Trixie Whitley reist al jaren door de tijd. Ze kronkelt door de wormgaten tussen verleden leed en huidige vreugde en bouwt haar leven telkens opnieuw op, met woorden en muziek. Op Folded Time (Unday Records) uit op 23 oktober, haar eerste volledige plaat in zeven jaar, duikt de Gentse zangeres in verlies, moederschap, verlangen en vergeving. Ze speelt zelf drums, bas, gitaar en piano en geeft haar liefde voor polyritmes alle ruimte: van het bezwerende ‘Carry’ tot de drum rave ‘Carnaval’. Op de plaat werd ze vergezeld door Cem Misirlioglu (drums), Stuart Bogie (hoorn) en gaststemmen Mayteana Morales, Domenica, en Katy Pinke.

Deze plaat is voor haar een muzikaal helingsproces. Ze combineert eigen ervaringen met het politiek klimaat, zo liet ze zich inspireren door het terugdraaien van de Amerikaanse Roe vs. Wade, waar haar nummer ‘Taking My Body Back’ uit is voortgevloeid. Met ‘Innocent Criminal’ geeft ze een stem aan wie er geen heeft en in ‘Carnaval’ zitten Trixie en Cem tegenover elkaar achter twee drumstellen: “mijn totale drum rave!” De plaat sluit af met het bijna gospelachtige ‘I Want to Forgive’, waarin haar honingzoete stem schittert.

Live klinkt dat alles rauw, fysiek en vol details: warme, onbevreesde zang en ritmes die je lijf meenemen. Haar stem blijft het kloppende hart: ingetogen of rauw. Een avond vol schaduw en licht.

Voor fans van Kate Bush, Daniel Lanois en Meshell Ndegeocello.

In samenwerking met Ha Concerts.